Obecnie w gmachu głównym Muzeum Narodowego w Warszawie mieści się siedem galerii stałych:

• Galeria Sztuki Starożytnej – składają się na nią kolekcje Antyku, czyli Grecji, Rzymu i Etrurii składa się ona z 11 000 obiektów, kolekcje Starożytnego Egiptu to 4 500 obiektów oraz kolekcje Starożytnego Wschodu, czyli Mezopotamii, Iranu, Syrii i Palestyny, co stanowi łącznie 500 obiektów.
• Galeria Farras – to największa w Europie ekspozycja zabytków kultury i sztuki nubijskiej w Europie z okresu chrześcijańskiego. Wszystkie prezentowane zabytki pochodzą z Sudanu
• Galeria Sztuki Średniowiecznej – to największa na świecie galeria zabytków średniowiecza. Eksponaty pochodzą ze wszystkich regionów historycznie związanych z Polską średniowieczną, a także z innych ważnych artystycznie centrów Europy.
• Galeria Malarstwa Europejskiego – w historii muzeum, ta galeria zajmuje szczególne miejsce. W swojej obecnej formie składa się z dwóch odrębnych ekspozycji: Galeria Szkół Południowych – malarstwo włoskie i francuskie, Galeria Szkół Północnych – malarstwo niderlandzkie, niemieckie, holenderskie i flamandzkie.
• Galeria Malarstwa Polskiego – to największa w muzeum ekspozycja dzieł sztuki polskiej. Znajduje się w reprezentacyjnych salach na piętrze północnym i składa się na nią aż 430 obrazów malarzy polskich i w Polsce działających. Ekspozycja poukładana jest chronologicznie.
• Galeria Sztuki Polskiej XX wieku. – kolekcja dzieł zawartych w tej galerii jest tak duża, że prezentuje się ją we fragmentach, tzw. odsłonach kolekcji. Są to po prostu przedziały lat w których prezentowana jest twórczość artystów polskich XX wieku. Galeria ta posiada nawet swój własny przewodnik.
• Galeria Sztuki Zdobniczej- dzieła w niej zgromadzone pochodzą wyłącznie z XX wieku. Ten dział muzeum istnieje dzięki otrzymanym darowiznom i depozytom od społeczeństwa i różnych instytucji. Ekspozycja została podzielona na: Galerię Polskiej Sztuki Zdobniczej, Galerię Sreber i Galerię Europejskiej Sztuki Zdobniczej.

W swoim posiadaniu Muzeum Narodowe posiada aż 15 zbiorów studyjnych i są to:

• Zbiory Sztuki Starożytnej – eksponowane są w trzech pomieszczeniach. Osobno zabytki egipskie, ceramika antyczna i zabytki kamienne. Ekspozycja to ok. 1 500 obiektów.
• Zbiory Sztuki Wschodniochrześcijańskiej – zabytki te, to kolekcja sztuki koptyjskiej, etiopskiej i nubijskiej oraz ikony bizantyjskie. Zbiory posiadają własną Galerię Farras.
• Zbiory Sztuki Średniowiecznej – są to przede wszystkim zabytki malarstwa tablicowego i rzeźby ze schyłku okresu gotyckiego. Obiekty to głównie wyposażenie kościołów.
• Zbiory Sztuki Nowożytnej Obcej – zbiory te to ponad 3 100 obrazów. Prezentowanych jest 400 najcenniejszych. Tworzą one pokaźny przekrój malarstwa europejskiego.
• Gabinet Grafiki Rysunku Nowożytnego Obcego – zbiór 15 000 rysunków i 85 000 rycin. Prezentowane są w nim wszystkie ważniejsze szkoły europejskie w przedziale od XV do XVIII wieku.
• Zbiory Sztuki Polskiej Nowożytnej – kolekcja 6 500 obrazów. Są to działa artystów polskich w przedziale od XVI do początków XX wieku.
• Gabinet Grafiki i Rysunku Nowożytnego Polskiego – zbiór szacowany jest na około 55 000 rysunków i 60 000 grafik w przedziale od XVI do początków XX wieku.
• Zbiory Sztuki Współczesnej – kolekcja liczy sobie 5 000 dzieł artystów polskich i 300 obrazów twórców zagranicznych XX wieku.
• Gabinet Grafiki i Rysunków Współczesnych – 43 000 obiektów zgromadzonych w sześciu różnych działach tematycznych. Kolekcja zawiera także fotografie i obiekty nietypowe.
• Ośrodek Wzornictwa Nowoczesnego – zgromadzono w nim sztukę dekoracyjną, użytkową i wzornictwo. Obecnie jest to 23 000 eksponatów.
• Zbiory Sztuki Zdobniczej – kolekcja zawiera obiekty sztuki dekoracyjnej  od X do XX wieku. Zbiory podzielone są na pięć kolekcji.
• Zbiory Sztuki Orientalnej – liczący sobie 8 000 zabytków, zbiór orientaliów, zgromadzony w czterech kolekcjach.
• Zbiory Ikonograficzne i Fotograficzne – blisko 160 000 zgromadzonych zabytków jest na podłożu papierowym. Są też prace na metalu, szkle, pergaminie i jedwabiu. Przedział czasowy zabytków to okres od XIV do XX wieku.
• Gabinet Monet i Metali – zbiory pochodzą z czasów starożytnej Grecji, Rzymu i Bizancjum. Następnie jest okres średniowiecza europejskiego, aż do okresu mennictwa nowożytnego.
• Zbiory Specjalne Biblioteki – to zbiory kartografii w której zgromadzono ponad 1000 eksponatów i kolekcja starodruków licząca sobie 2 900 tytułów w 3 700 woluminach.